Wat Orange Is The New Black mij over inkoop leerde



14 dec. 2017

Ik heb een guilty pleasure. Na een dag hard werken, vind ik niets lekkerder dan ’s avonds op de bank te ploffen en om op Netflix een paar afleveringen te kijken van Orange Is The New Black; een serie over een vrouwengevangenis in het Amerikaanse Litchfield. En wat schetst mijn verbazing, in de laatste twee seizoenen zit zowaar een inkoper (m/v). 

In het laatste seizoen moet ze zich mengen tussen de gevangenen door een opstand in de gevangenis. Wat een geweldige vrouw. Niet alleen dapper, maar ook bereid om buiten de gebaande paden te gaan en inzicht te krijgen in de behoeftes van degenen voor wie ze haar werk doet.

Rolmodel voor inkopers

Dit zou het moeten zijn. Eindelijk een rolmodel. Waar advocaten een geweldig voorbeeld kunnen vinden in Harvey Specter in Suits en artsen een genie als House hebben, hebben wij inkopers maar eigenlijk bar weinig representatie in het medialandschap. En als dan een keer een inkoper voorbij komt in een serie of film is de inkoper óf een grijze muis die ergens in een kelder nietmachines aan het bestellen is óf iemand die alle budgeten lekker strak trekt en de geldkraan overal dichtdraait. Met mijn protagonist in Orange Is The New Black verliep het helaas niet heel anders. Op een gegeven moment wordt zij door een gevangene ontmaskerd en wat over haar gezegd wordt is het volgende: “Het zou je doen geloven dat met ‘inkoop’, het haar taak is om dingen voor ons te kopen toch? Maar in werkelijkheid is haar taak niet om dingen te kopen, maar om mensen hun behoefte te ontnemen”.

Imagoprobleem

Het idee dat inkopers alleen bezig zijn met geld besparen en daarmee de behoeftes van de stakeholders negeren wordt hiermee weer eens extra bevestigd. Feit is dat inkopers over het algemeen niet heel goed in beeld komen. Tussen de nieuwsberichten over inkopers van Ahold-Delhaize die hun leveranciers uitknijpen en inkopers in series en reclames die dit stereotype alleen nog maar verder bevestigen, is het moeilijk om te beweren dat inkoop niet alleen maar draait om zo weinig mogelijk geld uitgeven. Een snelle conclusie zou zeggen dat inkoop een imagoprobleem heeft. Wat zou ik het mooi vinden als dit stereotype verandert. Dat er, bij wijze van spreken, een serie of film wordt gemaakt over de inkoper. Ik zie het al helemaal voor me. Een filmposter met daarop een acteur als Ben Affleck die in pak voor een zwarte achtergrond met daaronder in mooie, gouden letters “The Purchaser” de kijker heel erg intens aankijkt.

Coole inkoper

Hoe we stap voor stap van de grijze muis naar de coole inkoper gaan, daar heb ik helaas geen antwoord op. Echter voor mij is de eerste stap bewustwording. Uiteraard heeft elke beroepstak een stereotype. De vraag is alleen in hoeverre je je er van bewust bent en of dit stereotype voor jou ook klopt. Dat betekent bewustwording en dus ook feedback vragen aan collega’s. En hoewel dat spannend is, zijn dat wel stappen die mij – en hopelijk ook jou – verder brengen. Want vaak beginnen dingen veranderen niet alleen bij hoe jij jezelf ziet, maar ook de bewustwording van wat voor invloed jouw acties en gedrag op mensen om je heen hebben.

Hierbij daag ik je dus uit om vandaag of morgen eens naar jouw collega’s van andere afdelingen te gaan en ze te vragen wat ze van jouw afdeling vinden. Hoe wordt inkoop gezien in jouw organisatie. Word bewust, bedenk wat jij hier mee kunt, wat je ermee wilt en wat je ermee gaat doen. En wellicht sta jij binnenkort op de filmposter, naast Ben Affleck. 

Daan de Vries, Daan@in2talent.nl, tel. 06 13969792.

20april_Daan_website.png#asset:8521


2018 © InQuest onderdeel van de Actos Groep - Algemene voorwaarden - Webmail - Privacy - Medewerkers
Webdesign & ontwikkeling door Webtraders